Swego czasu w niektórych kręgach zaczęto obwiniać węglowodany o główną przyczynę odkładania się tłuszczu zapasowego. Sugerowano, iż to one są przyczyną globalnej epidemii otyłości oraz szeregu innych, praktycznie nierozerwalnie z nią związanych chorób metabolicznych. Entuzjaści diet niskowęglowodanowych stali murem za przeświadczeniem, iż tylko i wyłącznie ograniczenie konsumpcji węglowodanów może pozwolić na redukcję nadmiernej masy ciała. Czy jednak przytoczony i w obiegowych przekonaniach już silnie zakorzeniony dogmat znajduje odzwierciedlenie w świetle literatury naukowej?

Z jednej strony śniadanie przedstawiane bywa jako „najważniejszy posiłek jedzony w ciągu dnia”, z drugiej strony natomiast coraz częściej można się spotkać z celowym omijaniem tego posiłku, w celu poprawy niektórych parametrów metabolicznych i w celu przyspieszenia spalania tłuszczu.